Hayal Edilen Şeyi Elleriyle Kurmak
Çocuğun zihnindeki bir fikri elleriyle görünür hâle getirmesi, hayal gücü ile gerçek dünya arasında kurulan küçük ama güçlü bir köprüdür.
Fikir şekil kazandığında
Kurma sürecinde çocuk boyut, denge, yön ve ilişki üzerine düşünür. Bunu bir ders gibi değil, ulaşmak istediği hikâyenin doğal ihtiyacı olarak yapar.
İlk yapı zihnindeki görüntüyle aynı olmayabilir. Yeni bir parça seçmek, yapının yönünü değiştirmek veya fikri tamamen dönüştürmek yaratıcı sürecin parçasıdır.
Yetişkinin ortaya çıkan ürünü değerlendirmek yerine sürece ilgi göstermesi önemlidir. “Bunu yapmaya nereden başladın?” sorusu, güzel olup olmadığından çok çocuğun düşüncesini görünür kılar.
Çocuk elleriyle kurarken aslında düşüncesine yeni bir biçim verir.
Her yapı kalıcı olmak zorunda değildir. Onu anlamlı yapan, çocuğun o anda bir fikri seçmesi, denemesi ve dünyayla paylaşmasıdır.
